2008/May/06

 
       ตอนเด็กๆ เคยอ่านการ์ตูนญี่ปุ่น แล้วมีฉากรุ่นน้องสารภาพรัก บอกความรู้สึกให้รุ่นพี่ที่ชอบไหมคะ?
       
       ไม่ว่าจะเป็นจดหมายรักในซองสวยที่รุ่นน้องก้มหน้าอย่างอายๆ แล้วยื่นออกไปให้ หรือช็อกโกแลตรูปหัวใจในวันวาเลนไทน์ที่แอบใส่ไว้ให้รุ่นพี่
       
       ความรู้สึกทั้งหมดถูกประดิดประดอยลงบนกระดาษ หรือถ่ายทอดลงไปในของขวัญ เพื่อสิ่งสิ่งเดียว นั่นก็คือ การ “สารภาพรัก”
       
       ภาษาญี่ปุ่นเรียกการ “สารภาพรัก” ว่า “โคะคุฮะคุ” และการ “สารภาพรัก” นี้เอง ที่ทั้งภาพยนตร์ ละครทีวี นวนิยาย เรื่องสั้น และหนังสือการ์ตูน เรื่องแล้วเรื่องเล่า ต่างก็มีเนื้อหาอุทิศให้กับสิ่งๆ นี้
       
       ใบหน้าที่แดง ก้มลง และไม่กล้าสบตา
       
       มือสองข้างที่ถือของหรือซองจดหมายยื่นให้
       
       ความรู้สึกที่ถูกส่งมอบไป ได้แต่คอยให้อีกฝ่ายตอบมา
       
       การ “สารภาพรัก” เป็นสิ่งซึ่งอ่านเจอในการ์ตูนแล้วรู้สึกอายๆ เป็นสิ่งที่คิดว่าสักวันจะต้องทำให้ได้ สิ่งที่ไม่เคยกล้าลงมือทำ สิ่งที่เสียใจว่าในที่สุดก็ไม่เคยได้ทำ และสิ่งที่ติดอยู่ในใจมาตลอดว่า ถ้าทำไปแล้วจะเป็นอย่างไร
       
       สมัยก่อนการถ่ายทอดความรู้สึกนั้นอยู่ในรูปแบบของจดหมายหรือไม่ก็ของขวัญเป็นส่วนใหญ่ แต่ตอนนี้กลายเป็นเมลทางโทรศัพท์ไปจำนวนไม่น้อย
       
       หัวใจที่เต้นตึ้ก ตึ้ก รอให้ฝ่ายตรงข้ามบอกความรู้สึกในขณะนั้น กลายเป็นความคาดหวังและรอคอยให้คนคนนั้นตอบความรู้สึกกลับมาทางตัวหนังสือ
       
       ถึงเราจะพบเห็นการ “สารภาพรัก” มาโดยตลอด แต่จริงๆ แล้วการ “สารภาพรัก” ทำได้ไม่ง่ายเลย ตอนเด็กๆ ความรู้สึกเหล่านี้เป็นเรื่องน่ารัก น่าเอ็นดู ที่นึกถึงทีไรก็ต้องอมยิ้ม แต่พอเริ่มโตเป็นผู้ใหญ่ การที่จะสารภาพรักออกไปกลับไม่ได้ง่ายเหมือนในการ์ตูน แต่กลายเป็นว่าต้องมีหลายสิ่งหลายอย่างเข้ามาผสม
       
       ทั้งเรื่องของกาลเทศะ จังหวะเวลา หน้าที่การงาน ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และศักดิ์ศรีที่ไม่อาจให้สูญไป
       
       การ “สารภาพรัก” จึงเป็นไปไม่ได้ง่ายๆ เหมือนที่เราเห็น
       
       นญี่ปุ่น ประเทศที่มีการ “สารภาพรัก” เป็นส่วนหนึ่งที่เกิดในวัฒนธรรม มีเว็บไซต์และแหล่งข้อมูลมากมายที่อุทิศให้ “โคะคุฮะคุ” โดยมีเนื้อหาครอบคลุมตั้งแต่เรื่องของวิธีการ จังหวะ ภาษาที่ใช้ ไปจนถึงข้อควรปฏิบัติและข้อควรระวัง ซึ่งขอสรุปสั้นๆ มาจากเว็บไซต์ชื่อ www.i-kokuhaku.com (แค่ชื่อของเว็บไซต์ก็รู้แล้วค่ะว่าเว็บไซต์นี้เกี่ยวกับการ “สารภาพรัก”อย่างแน่นอน)
       
       เว็บไซต์นี้รวบรวมเรื่องราวและข้อมูลเกี่ยวกับการ “สารภาพรัก” และยังลิงก์ไปยังเว็บไซต์อื่นๆ ในหัวข้อเดียวกันด้วย
       
       เรื่องแรก คือ เรื่องของ “จังหวะ และเวลา” ที่ทางเว็บไซต์บอกว่าคนส่วนใหญ่มักเข้าใจผิดคิดว่า ควรกระทำใน “โอกาสพิเศษ” อย่างวันวาเลนไทน์หรือวันคริสต์มาส แต่จริงๆ แล้วการสารภาพรักในโอกาสพิเศษกลับไม่ได้มีผลแตกต่างออกไปเลย
       เวลาที่เหมาะต่อการ “โคะคุฮะคุ” มากที่สุดนั้น คือช่วงเวลาที่ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกหันเข้าหาหรือโอนเอียงมาทางเราต่างหาก เพราะถ้าฝ่ายตรงข้ามดูไม่มีทีท่า ต่อให้สารภาพรักเวลาไหน ก็คงเป็นไปได้ยาก
       
       เรื่องต่อมาคือ สิ่งที่ทำให้คนคนนั้นประทับใจได้ ข้อมูลชี้ว่าสิ่งที่มีผลมากที่สุดคือ สีหน้าและท่าทาง รองลงมาคือ น้ำเสียงและการใช้ภาษา ส่วนลำดับสุดท้าย คือ เนื้อหาของสิ่งที่พูด
       

       อย่างไรก็ตาม ลำดับที่กล่าวมาก็จะแตกต่างกันไปตามวิธีการ เช่น ถ้าเป็นเมลทางโทรศัพท์ จะเป็นเรื่องของเนื้อหาและภาษาที่ใช้ล้วนๆ ถ้าเป็นทางโทรศัพท์ เนื้อหา ภาษา และน้ำเสียงเป็นสิ่งสำคัญ แต่ถ้าเป็นการพบหน้ากันล่ะก็ ปัจจัยทุกอย่างก็จะมีบทบาทต่อการโคะคุฮะคุ
       
       ส่วนเรื่องสุดท้าย คือเรื่องของ “จุดประสงค์” และ “จุดหมาย” ของการ “โคะคุฮะคุ” ซึ่งแบ่งได้เป็น 2 อย่าง คือ เพื่อ “สารภาพรัก” และเพื่อให้ได้ “คบหรือรู้จักคนคนนั้น” มากขึ้น โดย “จุดประสงค์” นี่เองที่ทำให้การเลือกใช้คำ ภาษา และท่าทางมีความแตกต่างกัน
       
       ถ้าจุดหมายของโคะคุฮะคุคือความต้องการที่จะ “สารภาพรัก” เพียงอย่างเดียว สิ่งที่สื่อสารออกมาก็จะเป็นไปเพื่อเราฝ่ายเดียว แต่ถ้า “จุดประสงค์และจุดหมาย” ของการโคะคุฮะคุ คือ การให้มีโอกาสได้รู้จักกับคนคนนั้นมากขึ้นล่ะก็ กระบวนการกลั่นกรองและทุกสิ่งทุกอย่างที่ถูกถ่ายทอดออกมา ก็จะเต็มไปด้วยความหวัง ความรู้สึกดีๆ และความรู้สึกที่อยากให้ทั้งสองฝ่ายมีความสุข
       

       ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่มีผลให้ “โคะคุฮะคุ” สำเร็จและเห็นผล
       
       แต่ก็สามารถมองได้อีกมุมหนึ่งว่า สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดอาจไม่มีค่าเท่ากับความรู้สึกที่ถ่ายทอดออกไปอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ผ่านการกลั่นกรอง และไม่เรียกร้องใดๆ
       
       มีเป้าหมาย และไม่มีเป้าหมาย
       
       การกลั่นกรอง และไม่กลั่นกรอง แต่สื่อสารออกไปอย่างซื่อๆ
       
       การต้องการเป็นเจ้าของ และความรู้สึกไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของ
       
       การถ่ายทอดความรู้สึกออกไป และการเก็บมันเอาไว้คนเดียวเงียบๆ
       
       จริงๆแล้วสิ่งเหล่านี้อาจจะเป็นสิ่งที่ต้องคำนึงถึงมากกว่าสิ่งใดๆ ก็ได้นะคะ

Comment

Comment:

Tweet


Tunwanich
View full profile